Het verhaal achter de Loopkoets:

De Loopkoets is bedacht en ontworpen door Rik en Joanne Plattel.

 

Het is 2004, ontbijt 1e kerstdag …

Aan het ontbijt wordt bij ons van alles besproken, dus ook ideeën over werk. En praten over uitvaart hoort er gewoon bij. Mijn vrouw Joanne geeft dat dat we in zo’n mooi stadje wonen, met overal klinkers en kinderkopjes en dat de afstand tussen kerk en begraafplaats maar 200 meter is. Dat nabestaanden steeds vaker zelf invulling willen geven aan een uitvaart en dat bestaande oplossingen als kerkkar, rijdende baar, schaarwagen geen oplossing zijn. De kerkkar en schaarwagen is te laag, rammelt te veel, geen optie. De rijdende baar met dat gordijn dat er niet uitziet en de kist die te laag staat. Zo kun je iemand niet waardig vervoeren. Achter de rouwauto aanlopen in de uitlaatgassen… Ook geen optie.

We hebben een witte tafel waar we met potlood nog wel eens schetsen op maken. Na wat ideeën te hebben getekend en besproken spreken we af dat ik een koets ga maken. Ik heb mijn eigen werkplaats en denk dat dit wel gaat lukken.

De vorm van de loopkoets waren we snel uit. Wat we heel zeker wisten is dat de overledene dierbaar is voor nabestaanden en op een waardige hoogte moet worden gebracht. Maar welke hoogte is waardig? We bedachten dat als de bovenkant van de kist op “harthoogte” zou liggen, dat het voldoende dichtbij en veraf zou zijn. Dit is het hele uitgangspunt geweest van de loopkoets. Want kisten hebben allemaal ongeveer dezelfde hoogte, waardoor de bedhoogte in beeld kwam. Ik wilde dat de voorwielen er onder zouden zitten, dus die diameter moest kleiner zijn dan de bedhoogte. Joanne wilde bloemen kunnen meenemen. Dus moesten er bloemenrekken op. Die moesten tevens dienen als handgrepen en dus op de juiste hoogte komen. De diameter van die handgrepen moesten zodanig worden gekozen, dat ze robuust aanvoelen. De juiste diameter was daarmee ook een feit. Ik wilde dat de achtwielen een grotere diameter zouden krijgen, vanwege het rompgewicht van de overledene. Grote wielen zakken minder snel weg in schelpen- en kiezelpaadjes.

De breedte van wiel tot wiel moest minder worden dan 1 meter om over smalle weggetjes te kunnen. De besturing van de voorwielen was een issue. Ik wilde een stabiel platform dat altijd stabiel blijft. Ook als rouwende mensen er tegenaan leunen. Dus de wielen werden uitgevoerd als gekoppelde zwenkwielen. Vanwege de klinkers en kinderkopjes wilden we dat schokken en trillen beperken. Dus vering. Welke? Mooie traditioneel ogende bladveren. We wonen in een rivierengebied met dijken waar we dijk op en dijk af gaan om bij woningen te komen.

Kleur? Wij kozen voor zwart vanwege de neutrale kleur. Joanne heeft bijna 25 jaar voor de klas gestaan en geeft kinderen tijdens een uitvaart graag een taak. Op de loopkoets moest een voorziening komen voor kinderen. Het werd de kinderbeugel achteraan onder het bed. Kinderen helpen meeduwen.

Om er een lichte bijzonderheid aan mee te geven wil ik dat de achterwielen door de bloemenrekken steken. Het breekt de lijnen niet te opzichtig en het is mooi dat dit lijnenspel een traditionele vorm geeft.

Er moet een rem op. Als techneut denk ik dan aan hydraulische remmen. Dus remschijven etc. Achteraf geen juiste keuze geweest, maar zoiets moet zich ontwikkelen.

Risico op lekke banden is geen optie tijdens een uitvaart. Dus daarom werd er gekozen voor massief rubberen banden. De stalen velgen hebben voor 10 spaken en achter 12. Waarom? Omdat de boog tussen de beide spaken dan optisch bijna even groot is waardoor je geen onrustig voorwiel krijgt met teveel spaken.

Tussen de kerst en oudjaar neem ik contact op met de directeur van het Nederlandse koetsen-museum en leg hem het hele verhaal uit en vraag of ons idee al eerder heeft bestaan. Op 31 december belt hij op. Met enkele medewerkers zijn ze er ingedoken en vinden ons idee niet terug in de historie. Het idee is geboren en in Maart 2005 is de koets klaar. In de tussentijd moest nog een naam worden bedacht. De koets is met opzet traditioneel ogend gemaakt. Veel gezoek op internet levert ineens het plaatje op van het schilderij van Anton Pieck met twee dragers en een overledene met onderschrift “Loopbaar”. Het komt zo dicht in de buurt van onze koets, dat we er “Loopkoets” van maken.

In totaal schreven we 83 eisen op papier. Die zie je niet allemaal en dat moet ook zo blijven. Het gaat niet om hoe de Loopkoets er uit ziet, maar het gaat om de nabestaanden met hun dierbare. Nabestaanden willen een waardige transport-oplossing. De Loopkoets® is er om die speciale functie te vervullen zodat nabestaanden zelf hun dierbare kunnen begeleiden. Nabestaanden lopen ernaast en er achter. De reden dat we gekozen hebben voor een traditioneel ogend voertuig, is omdat men nu denkt dat de Loopkoets iets van vroeger was. In werkelijkheid werden vroeger boerenwagens of bloemenbrikken gebruikt met of zonder paarden. Tijdens de voorbereidingen is er uitvoerig onderzoek geweest naar dergelijke voertuigen. Musea en koetsenbouwers zijn bezocht. Websites uitgeplozen. Maar de werkelijke keuze ontstond aan de hand van de 83 eisen.

De 1e loopkoets.

Op de dag dat we de loopkoets van de spuiter halen, maakt een vriend van ons mooie foto’s voor de kerk in Nieuwpoort (aan de Lek). Op de site van Joanne haar bedrijf zetten we de foto’s van de loopkoets. Project klaar, ik kan weer verder met mijn eigen werk, trainingen en consultancy op het gebied van onderhoud in de industrie.

Het Kontakt (de regiokrant) maakt foto’s. Er komt bekendheid en Joanne komt met haar bedrijf in het nieuws.

Binnen enkele maanden kregen we zoveel vragen, dat we onszelf de vraag stelden of we er meer moesten gaan bouwen. We zouden eerst de Loopkoets laten zien op een uitvaartbeurs in Hardenberg en dat beslissen wat te doen. De stand werd enorm goed bezocht en onze opdracht was helder. We gaan er voor.

Er worden meerdere loopkoetsen gemaakt er verkocht. Maar de drukte in mijn eigen bedrijf maakt dat ik er minder tijd voor kreeg. Dus op zoek naar iemand die onze loopkoets zou kunnen maken. We hebben uiteindelijk 5 loopkoetsen laten maken in Nederland. Maar de prijs lag zo hoog dat we het haast niet verkocht kregen en alles leek te stoppen. Tot we een leverancier vonden die zo mooi werk afleverde tegen een redelijke prijs, dat we tot op de dag van vandaag hier mee samenwerken. Als ik iets 1 mm langer maak op tekening, weet ik dat de eerstvolgende loopkoets exact die 1 mm langer is. Een geweldige leverancier die maakt wat ik in mijn hoofd heb. En met een prijs/kwaliteit die we in Nederland zochten maar niet vonden. Daarbij kon de prijs naar beneden, waardoor de uitvaartbranche ineens interesse kreeg. De Loopkoets begon te lopen.

In de jaren bleven we contact houden met alle gebruikers en hebben de loopkoets op vele punten verbeterd. Een belangrijk punt was het scharnierpunt van de bloemenrekken. Hier hebben we meerdere jaren over gedaan en vonden uiteindelijk de oplossing omdat mijn college Erwin met een briljant idee kwam. Nu worden de bloemenrekken op de uurstanden 3-6-9-12 op een degelijke manier vastgezet. Dit is nodig als er een ineens een overmaat kist uit een ruimte komt met afmetingen die niet meer binnen de standaard vallen. Dan is de loopkoets binnen een minuut aan te passen en kan alles gewoon doorgaan, zonder stress, zonder gereedschap.

De laatste jaren is er niet meer zoveel aan gewijzigd. Het lijkt er op dat het model uitontwikkeld is. Wij zijn er trots op en onze inmiddels 55 klanten ook. Afgelopen jaar (2017)zijn de 61 loopkoetsen gebruikt in meer dan 10.000 uitvaarten.

We hebben nu een grote en een kleine loopkoets. En er is een bloemenbaar die op beide loopkoetsen pas is gemaakt. Doel is dat de bloemenbaar op de loopkoets in de aanhanger of Vito aankomt bij de uitvaart. Bloemenbaar er af. Overledene op de loopkoets en de bloemen op de baar. De nabestaanden begeleiden samen de overledene en dragen samen de bloemenbaar met bloemstukken. Dat samen hoort bij de loopkoets. Afscheid nemen doe je het liefst samen.

In ons koetshuis tellen we plaats voor max. 12 loopkoetsen. Ze staan tot 8 meter hoog en met een heftruck halen we ze naar boven/beneden. Zo besparen we op vierkante meters en gebruiken de kubieke meters efficient.

Het is nu 2018. Loopkoets bestaat 13 jaar. We hebben gezien dat de loopkoets wordt gekopieerd. Niet leuk als mensen je idee stelen. Daarom is het model van de loopkoets beschermd. Zelfs als je er meer of minder spaken of iets langer, breder of smaller maakt, valt dat binnen de bescherming. Als het lijkt op het model, ben je in overtreding. Zo proberen we ons idee te beschermen en steeds beter en mooier te maken. Samen met alle gebruikers van loopkoets. Op de afgelopen beurs hoorden we gelukkig weer een hoop mooie verhalen over ervaringen met de loopkoets. Het is onze bijdrage om een verdrietige tijd “draagbaarder” te maken.

Rik Plattel